HEU008509777

Immaculata

Ook bekend onder:

  • Lamotjes
  • Mariaschool

Historisch overzicht

Het verhaal van de Lamotteschool begint in een huis op de ‘Kiekenmarkt’. In 1747 ontfermt Clara van Zuytpeene Lamotte zich over een verlaten soldatenkind. Ze geeft het kind onderdak en onderwijs en gesteund door haar biechtvader Johannes Bartholomeus Van Roo neemt ze daarbij nog enkele armenkinderen uit de stad en het platteland onder de arm. In 1752 wordt het onderwijs in het huis officieel erkend door de stad en het bisdom. De invloed van Van Roo, de geestelijke bezieler van de Lamotteschool, zal heel belangrijk zijn. In 1766 erkent ook keizerin Maria Theresia de Lamotteschool officieel. Deze tussenkomst moet gezien worden in het licht van haar Verlicht Despotisme. Voor haar is onderwijs een zaak van de staat en de school mocht nooit een kloosterschool worden. Dit octrooi geeft de school de naam Mariaschool mee, een naamgeving die tot op vandaag blijft bestaan in de Latijnse vorm Immaculata. Tot het begin van de negentiende eeuw gaat het de Mariaschool voor de wind. De juffrouwen bereiken een groot deel van de minder gegoede Ieperse bevolking en zowel wat het aantal leerlingen betreft als op het gebied van onderwijs is de school een vaste waarde in Ieper. De Belgische onafhankelijkheid brengt in eerste instantie weinig goeds met zich mee. Het is de tijd van toenemende verpaupering, werkloosheid en jeugdcriminaliteit. Onderwijs krijgt minder aandacht en de Lamotteschool krijgt het moeilijk. Bovendien klaagt de gemeente over het totale gebrek aan financiële controle. Dit was toch anders geregeld in het octrooi van 1766? Het hele gedoe rond het beheer en de financiële controle van de school en de gevreesde uitdrijving van de zusters krijgt een staartje en zorgt voor verhitte discussies in de liberale en katholieke kranten van toen. De wet Nothomb van 1842 en de wet Bara van 1864 beïnvloeden sterk het verdere verloop van het verhaal over het al dan niet onafhankelijk blijven van de school. Uiteindelijk komt de hele zaak voor het Gentse beroepshof en de uitspraak is in het voordeel van de gemeente. De zusters moeten plaatsmaken en de gemeente richt hier de stadsmeisjesschool in. Medestanders noemden de school verder de Lamotteschool, tegenstanders hadden het liever over de Frikadellenschool. (De Toekomst, 21/02/1869) Algauw vinden de zusters een nieuwe woonst, ironisch genoeg ook in de Rijselsestraat. De inwoners van Sint-Pieters worden gedwongen partij te kiezen. De strijd om de kinderen in deze periode is zichtbaar in de kranten. (Het Nieuwsblad van Yperen, 22/11/1873) De ‘nieuwe’ Lamotteschool moet in het begin nog enkele kinderziekten doorworstelen, maar algauw zien we dat de geest van de stichters ook in deze nieuwe gebouwen kan doordringen. Er volgt voor de school een nieuwe bloeiperiode, tot de Eerste Wereldoorlog hier abrupt een einde aan maakt. In oktober 1914 vinden Britse troepen en vluchtelingen uit de streek onderdak in de klooster- en schoolgebouwen. Enkele zusters helpen er gewonde burgers uit de omgeving. De bombardementen nemen in alle hevigheid toe en de zusters moeten vluchten. Ze bemannen een aantal schoolkolonies in Frankrijk. Eind 1917 tot 1918 wordt het klooster gebruikt als ‘Little Talbot House’, een oord waar de soldaten kunnen rusten en zich ontspannen. Het klooster is een van de weinige gebouwen die de verwoesting in zekere mate heeft doorstaan. Na de oorlog komen alle zusters terug naar Ieper. Aanvankelijk gaan de lessen door in houten barakken langs de Poperingseweg. In september 1921 is het kloostergebouw in de Rijselsestraat zo goed als hersteld en in de tuin worden twee barakken geplaatst. Er kan opnieuw les worden gegeven op de oude locatie. Na een moeizame periode van wederopbouw breekt er een periode van voorspoed aan, echter van korte duur, want algauw komt de Tweede Wereldoorlog roet in het eten gooien. De Duitsers leggen beslag op de school en organiseren er een veldhospitaal. De zusters blijven echter niet bij de pakken zitten en geven verder les in noodlokalen ondermeer in de naburige Sint-Catharinastraat. Na WOII viel het leven weer in zijn normale plooi. De stijgende welvaart en de amerikanisering waren duidelijk zichtbaar en de school ondergaat een aantal inhoudelijke en structurele veranderingen.Aan het begin van het schooljaar 1952-1953 werd beslist om de structuur van de Lamotteschool te wijzigen. Voorheen was het een lagere school met vier graden en een voorafgaande kleuterschool. De leerlingen van 14 jaar konden na de uren terecht in de huishoudklas of werkklas. De middelbare school werd vanaf 1952-1953 verder uitgebouwd waarbij de huishoudelijke opleiding belangrijk bleef maar werd aangevuld met de beroepsschool, handelsschool en normaalschool.

Groepsfoto's

Bronmateriaal

VERMAUT Maria, De kracht van het kleine: van Mariaschool tot Immaculata-Instituut, Ieper, 2001

Herinneringen aan deze school

Voeg uw eigen herinnering aan deze school toe
Website door Picturae Stad Ieper West Vlaanderen